We staan om 7.45 uur op en laten ons na een verfrissende douche verrassen door het geweldige ontbijt in het hotel. Geroosterd brood, vers fruit, zelf gebakken taart en nog meer lekkers staat voor ons klaar. Als we een goede bodem hebben gelegd voor deze stevige wandeldag, vertrekken we via een korte stop bij een grote supermarkt om de lunch voor vandaag te kopen, naar Huerquehue NP.

Het is nog een behoorlijk eind rijden in een erg krap busje, maar uiteindelijk komen we bij de start van de wandeling. Hier worden we verwelkomd door een erg enthousiaste kalkoen. Hij loopt wat rond te blazen en te kloeken (of hoe heet dat bij een kalkoen?). Na een fotootje te hebben genomen, laten we het beestje lekker z'n gang gaan en krijgen we onze wandelstokken uitgedeeld. We hebben echter ons eigen exemplaar meegenomen, dus die wordt vandaag voor het eerst in gebruik genomen.

Huerquehue NP is een park met steile hellingen, vele meren en bekend om de araucariers (een van de oudste nog levende boomsoorten op aarde; soort oerbos). Het pad gaat over een afstand van 5 km 600 m zigzag omhoog, behoorlijk stijl en met veel trapjes. We passeren prachtige uitzichtpunten. Het is echt een prachtige dag voor deze wandeling. De zon schijnt, de temperatuur is lekker en de Villarrica vulkaan met aan de voet het Lago Tinquilco is waarschijnlijk op z'n mooist te zien.

Het is heerlijk rustig en het lijkt alsof het hele park alleen voor ons is. Op sommige momenten is het wel even pittig, want de paden zijn niet alleen steil, maar ook erg modderig en glad. De omgeving maakt de tocht echter zeker de moeite waard. Het is een bijna sprookjesachtige omgeving als je de vulkaan en besneeuwde bergen ziet liggen, terwijl je door een mooie groene omgeving met prachtige helderblauwe meren en stroompjes loopt, waar zelfs op verschillende plaatsen sneeuw te vinden is. En dat terwijl het echt lekker warm is. Heel bizar.

Aan de rand van de Laguna Verde eten we onze zelf gesmeerde broodjes op en genieten we van het prachtige meer en het zonnetje op ons gezicht. Dan maken we ons weer op voor de terugweg, waarbij we dezelfde route als de heenweg (maar dan in omgekeerde volgorde) lopen. Tijdens de afdaling moet menigeen z'n best doen om niet onderuit te gaan. Als ik dacht dat klimmen het ergste was, dan moet ik daarop terugkomen. Het dalen over deze glibberpaden met hoge traptreden is nog veel erger. Maar goed, we overleven dit avontuur zonder kleerscheuren.

Rond 18.00 uur zijn we weer terug bij het hotel en kunnen we eindelijk onze vieze kleren uit en genieten van een welverdiende douche. Op onze kamer aangekomen zijn we aangenaam verrast. De kamervrouwtjes hebben niet alleen het bed opgemaakt en de gebruikelijke schoonmaakdingetjes gedaan, maar zelfs onze jasjes in de kast opgehangen en opgeruimd (voor zover dat nodig was). Dit is pas service!

Na het eten gaan we gewapend met badkleding en slippers naar de hotsprings. We hebben van Anja niet te horen gekregen welke ze geboekt heeft. Ik hoop de luxe variant (Huife) is...

Na ruim drie kwartier rijden komen we aan bij de hotsprings. Helaas... het is de minder luxe variant (Pozones). Eerst moeten we via een hele lange steile 'trap' naar beneden.Volgens de beschrijving zijn de thermale baden van Pozones één van de meest natuurlijke en heeft het een zestal open baden met water van verschillende temperatuur. Vlak langs de baden raast de ijskoude rivier en de maan beschijnt zachtjes de omgeving. Op zich is het best mooi, maar er zijn maar 3 kleedhokjes en helaas geen lokkers om de kleding en schoenen in te doen (althans geen die af te sluiten zijn). Ook de baden hebben nagenoeg alleen dezelfde temperatuur en een echt dompelbad om af te koelen is er niet. De deceptie is bij iedereen op het gezicht te zien. Maar goed, we verwarmen onze spieren die vandaag hard hebben gewerkt en kletsen gezellig wat met onze medereizigers. Rond 22.00 uur gaan we uit het water en kleden we ons om, om vervolgens weer de steile trap te beklimmen en weer met de bus naar het hotel te racen. Hadden we dit van tevoren geweten, dan hadden we dit onderdeel overgeslagen, maar voor de ontspanning is het wel goed geweest.

Daarna gaan we lekker naar bed en het duurt niet lang voordat we in dromenland zijn.