De boottocht die we vandaag hadden willen doen ging helaas niet door, waardoor we ruim de tijd hadden om uit te slapen. Om 8.00 uur gaat de wekker, maar we doen lekker alles op ons gemakje, dus zitten we rond 9.15 uur aan het ontbijt. Dan nog even terug naar de kamer om de spullen te pakken voor ons boottochtje.

Om 10.30 uur is het verzamelen in de lobby om gezamenlijk naar de boot te lopen. De boot vertrekt uiteindelijk rond 11.00 uur. Het uitzicht tijdens de boottocht is erg mooi. We varen over het Lago Lacar (oorspronkelijk Mapuchegebied), met als eindbestemming Quila Quina. Hier kunnen we van boord en wandelen we via de lange route naar de waterval. Onderweg worden we weer eens begeleid door een hond, die ons trouw de weg wijst. De weg terug naar de aanlegsteiger, lopen we langs de rand van het meer. Hier zijn verschillende kleine strandjes te vinden, waar we af en toe stoppen om van het mooie uitzicht en de rust te genieten.

Als we bij het restaurantje aankomen zijn we een van de eersten. We besluiten een heerlijk uitziende stuk chocoladetaart te bestellen. Als we de stukken geleverd krijgen, schrikken we van de grote porties. Het is toch al een machtig gebakje, maar in deze hoeveelheid is het wel erg heftig. De rest van de groep volgt al snel en op het terras in het zonnetje wachten we tot het tijd is om weer richting boot te gaan.

Om 15.15 uur is het zover en gaan we weer richting San Martin. We lopen eerst even naar het hotel en sturen nog een paar mailtjes en gaan vervolgens weer terug het dorp in om souvenirs te scoren en de lunch voor morgen te kopen. We gaan op zoek naar een mooie uitvoering van een maté. Uiteindelijk lukt het ons zelfs om twee mooie exemplaren met 'rietje' te scoren. Tevreden met onze aankopen, lopen we richting supermarkt en uiteindelijk naar het hotel.

Onze keuze van het restaurant van vanavond valt op Doña Quela, een aanrader van Anja. Het is een gezellige avond met als enige minpunt dat mijn eten echt niet lekker is. Het vlees is veel te pezig, dus eet ik de restanten van Martin op. De fooi kunnen ze wel op hun borst schrijven, maar de rest heeft wel lekker gegeten. Overigens zijn we niet de enigen van de groep die hier gaan eten, maar we zitten wel over verschillende tafels verspreid.

Daarna lopen we lekker naar het hotel, waar we nog even de bagage en lunch klaarmaken voor de volgende dag en dan vervolgens onder de wol kruipen.