Vanochtend kunnen we lekker uitslapen en genieten van een laat ontbijtje om 9.00 uur. Aangezien we gisteravond geregeld hebben dat we langer in onze kamer kunnen blijven, kunnen we na het ontbijt nog rustig het restant van onze tassen inpakken en op ons gemakje de foto's in orde maken.

Om 11.00 uur verlaten we onze kamer en sluiten we ons aan bij een aantal medereizigers, die lekker in de schaduw zitten te kletsen. Hier horen we dat er vanochtend een aantal walvissen in de baai zaten, die vanaf het strand goed te zien waren, en waarvan iemand erzelfs een springend (al is het in de verte) op de foto heeft. Dat is dus wel een beetje balen...

Per toeval weten we dat er om 12.00 uur briefing is. Aangezien het buiten goed vertoeven is, krijgen we deze op het door ons al geconfisceerde plekje. We krijgen uitleg over de excursiemogelijkheden in El Chaltén en El Calafate, zodat we hierover kunnen nadenken en aan het einde van de dag de keuzes kunnen doorgeven. Overigens is het ook mogelijk om een stempel in je paspoort te halen in Ushuaia. De beste krijg je bij het postkantoortje in het Tierra del Fuego NP.

Om 12.30 uur pikt de bus ons op om naar het vliegveld in Trelew te brengen. Na een uurtje hobbelen komen we hier aan en doen we een groeps-check-in. Gelukkig zitten wij naast elkaar op de korte vlucht van zo'n 2 uur naar Ushuaia, met vertrek om 14.45 uur. Uiteindelijk is het ruim na 15.00 uur voordat we vertrekken. Het is een klein vliegtuigje, zo klein hebben we nog niet gevlogen.

De landing in Ushuaia blijkt erg mooi te zijn. Je vliegt vlak over de besneeuwde bergtoppen, over het meer en landt tussen in deze prachtige omgeving. En dan ben je dus in Vuurland, het zuidelijkste puntje van Zuid-Amerika...

De bus brengt ons naar ons hotel Hosteria del Recodo. We kunnen snel even de bagage op onze kamer droppen en dan naar de ontbijtruimte voor de briefing. We krijgen een stortvloed aan informatie van Anja over alles wat de komende week gaat spelen wat betreft excursiemogelijkheden, reisschema's, geldzaken, etc. Alleen de info over Torres del Paine, waar ik juist behoefte aan heb omdat ik wil weten hoe zwaar de 24-km-tocht is, wordt uitgesteld tot over twee dagen. Na Anja's verhaal lopen we naar de supermarkt voor de grote inkopen voor de komende dagen.

Het hotel ligt een heel eind buiten het centrum, maar toch besluiten we naar de stad te lopen. Het is ruim drie kwartier in stevig wandeltempo voordat in het begin van het centrum zijn en dan vervolgens nog een twintig minuten tot het restaurant. Daarnaast zijn we nog wat extra tijd kwijt met tussenstops bij het bord van 'fin del mundo', souvenirwinkel waar we kaarten en hoofdband kopen, en pinautomaat waar we voldoende peso's voor de rest van de vakantie pinnen.

Op aanraden van Anja gaan we eten bij Volver, wat bekend staat om zijn koningskrab. Ondanks mijn principes tegen het eten van dieren die ik vlak van tevoren nog levend heb gezien, proberen we het toch. Gelukkig hoeven we niet zelf een exemplaar te kiezen. Op zich smaakt het zeker niet verkeerd, dus het is goed dat we deze specialiteit een keer geprobeerd hebben.

Vervolgens willen we met de taxi naar het hotel, maar dat blijkt niet zo makkelijk als gedacht. Er rijden namelijk weinig taxi's en bij de standplaats staan meerdere mensen al geruime tijd op een taxi te wachten. Uiteindelijk besluiten we een stukje richting hotel te lopen, in de hoop een taxi onderweg te kunnen aanhouden. Dat was een goed idee, want al snel hebben we er eentje geregeld. We moeten hem wel op het einde de weg wijzen, maar we zijn blij dat we eindelijk in het hotel zijn.

Nu nog de kaartjes schrijven zodat we ze morgen in Tierra del Fuego NP kunnen posten en het reisverslag bijwerken. Het is weer een latertje geworden, want het is na middernacht voordat we kunnen gaan slapen.