Na om 7.00 uur ontbeten te hebben, vertrekken we om 8.00 uur met onze eigen bus naar Torres del Paine. Ook nu weer een lange reisdag, maar niet zo lang als gisteren. Dwars door het land van de gaucho's (al lijken deze vrij zeldzaam te zijn) steken we de grens met Chili weer over. Onderweg stoppen we bij een paar mooie locaties, maar helaas is het weer echt barslecht; veel bewolking en regen. Het uitzicht is daarom redelijk beperkt en de foto's zijn ook niet wat ze zouden kunnen zijn.

Het Torres del Paine NP is één van Zuid-Amerika's spectaculairste natuurgebieden. Met 181.000 hectare omspant het maar liefst vier verschillende vegetatiezones. De bekendste beelden van het park: majestueuze bergen en rotsen die ongenaakbaar uit de aarde oprijzen, onderbroken door felblauwe meren, gletsjers, watervallen en rivieren.

Omdat we veel te vroeg zijn voor de catamaran, maken we nog met volle bepakking een tochtje naar de Salto Grande. Het is een mooie waterval, maar op het bovenste uitzichtpunt worden we bijna weggeblazen door de wind. Hier hadden we wel wat langer willen blijven, maar het weer laat het op dit moment gewoon niet toe.

Per catamaran varen we bij aankomst over het Lago Pehoé naar de refugio (berghut) Pehoé. Deze blijkt een stuk minder knus te zijn dan gedacht. We slapen op 6-persoons kamers zonder slot op de deur, dus je moet je waardevolle spullen constant meeslepen. Niet echt handig dus.

's Avonds eten we in deze massaproductielocatie. Het eten bestaat uit een gortdroge pasta waarop wat gekookte vlees is gelegd en de vleesjus als pastasaus dient. Niet echt om over naar huis te schrijven. Na het eten gaan we naar onze kamer, waar we alleen stopcontacten op de gang kunnen vinden en daar onze elektronica willen opladen. Er hangt echter een snirkluchtje en we kunnen niet traceren waar het vandaan komt. Ook Anja vindt het luchtje verdacht en verontrustend, dus maakt er melding van. De oplossing: een mannetje met twee spuitbussen stiekem achter zijn rug, lopend door de gang om de lucht te maskeren. Dat geeft je pas een veilig gevoel!

Eigenlijk had ik even lekker willen douchen voor het naar bed gaan, maar er blijken slechts drie! damesdouches te zijn voor de hele toko en een idem aantal toiletten, dus bedank ik voor de mogelijkheid en duik lekker vroeg het bed in. Gelukkig zijn de overige kamergenoten ook geen partyanimals en willen net als ons op tijd naar bed.