Ondanks dat we de wandeltocht van 24 km naar de volgende refugio niet zullen maken, staan we toch gelijk op met de rest en sluiten we net als hen om 7.00 uur aan in de lange wachtrij voor het ontbijt. Terwijl onze wandelaars vertrekken blijven wij nog even op onze luxe kamer.

Anja had gisteren aangegeven een van de andere tochten (Lago Grey of Lago Skottsberg) met ons te willen maken, maar ze is nergens te bekennen. Aangezien de tocht naar Lago Grey het mooiste is, willen we deze het liefste doen, maar de tijd laat dit niet toe. We besluiten dus op eigen gelegenheid de tocht naar de mirador bij Lago Skottsberg te ondernemen. Rond 9.30 uur vertrekken we richting het meer en genieten van de mooie uitzichten en kunnen zelfs nog een condor spotten.

Rond 11.30 uur zijn we weer terug bij de refugio, waar we nog ruim de tijd hebben ons lunchpakketje te nuttigen en een heerlijke warme chocolademelk te drinken. En dan wordt het langzaamaan tijd om in de rij voor de catamaran te gaan staan.

Het boottochtje duurt van 12.30 tot 13.00 uur, maar vliegt deze keer voorbij. Het weer is vandaag helder en het uitzicht tijdens de boottocht is prachtig. De bergketens steken mooi af tegen het turquoise water en los Cuernos wordt door mij dan ook veelvuldig vastgelegd met de camera.

In Pudeto wachten we op de bus naar Amarga, die ons in een half uurtje naar de bestemming brengt. Ook hier zijn de uitzichten weer prachtig en we passeren een mirador waar ik graag een fotostop had willen maken. Helaas werkt dat bij een lokale pendelbus niet zo, dus moet ik het beeld maar in mijn eigen geheugen opslaan.

In Amarga komen we rond 14.00 uur aan. Van hieruit maken we een wandeling naar onze volgende refugio. Anja weet een leuke alternatieve route, dus besluiten we deze te lopen. De route is inderdaad erg leuk, maar we hebben pech want er loopt een klein riviertje dat door de waterstand te breed is om overheen te springen en de boomstam waar je normaal de oversteek mee kunt maken is helaas verdwenen. Voordat we teruglopen naar de hoofdroute besluiten we op deze mooie plek een lunchstop te houden. Een heerlijk plekje in de zon en uit de wind. Je zou bijna denken dat we vakantie hebben...

Als we verder lopen krijgen we een steeds beter uitzicht op de Torres del Paine. De 3 torres zijn alleen volledig te zien met een stevige wandeling van een dag, maar op onze route heb je het een-na-beste uitzicht, namelijk 2,5 Torres del Paine. Helaas is het wel redelijk bewolkt, dus zijn het de Torres in de mist.

Rond 16.45 uur komen we aan in de Refugio Torres. Deze refugio is wat knusser, maar ook wat primitiever. Wij verblijven in het oude deel waar zelfs helemaal geen stroom is. Bij de kamerindeling zorgen we ervoor dat we weer dezelfde indeling krijgen als de dag ervoor. De rest komt pas rond 18.00 uur aan en is blij dat we dat geregeld hebben.

Om 20.00 uur is het etenstijd en krijgen we een of andere paellazooi (droge rijst met restanten van vlees, mini-inktvissen en ondefinieerbare taaie stukjes). We hebben vandaag een jarige in ons midden, dus is er taart geregeld en mag ik namens de groep een cadeautje overhandigen. Zij trakteert op haar beurt iedereen na het eten op een drankje.

Inmiddels is duidelijk dat veel medereizigers last hebben van flinke hoestbuien, waarschijnlijke een of andere besmettelijke vorm van gemuteerde kinkhoest.

We gaan redelijk op tijd naar bed. Rond 22.00 uur ligt iedereen erin. De kamer is erg tochtig en gehorig. De hele nacht stormt het dusdanig dat ik toch wel begin te twijfelen of de refugio hier tegen bestand is.