Gepakt en bezakt gaan we om 7.30 uur richting ontbijt. Het is hetzelfde karige ontbijt als gisteren, dus als we niet zo lang op ons brood hoefden te wachten, waren we hier zo klaar mee.

Het vertrek staat om 8.15 uur gepland. Een half uur later dan gepland komt het veel te kleine busje om ophalen. We worden er letterlijk ingepropt en ik heb het 'geluk' dat ik boven een wiel zit en daarom helemaal geen beenruimte heb. Benen in mijn nek en twee tassen op schooten raampje open voor iets frisse lucht, vertrekken we naar Amarga.

Onderweg is er een smal bruggetje waar het busje ook maar net over past. Het bruggetje kan echter het gewicht van de bus met passagiers niet aan, dus moet nagenoeg iedereen met bagage eruit.

In Amarga staat onze eigen bus op ons te wachten. Helaas is het hetzelfde kleine klotebusje als voorheen, maar de airco zou nu gemaakt zijn. We komen er echter al snel achter dat dit niet zo is en de saunatocht is een ware lijdensweg.

Voordat we de grens over gaan, pikken we eerst onze achtergelaten grote bagage op in een dubieus schuurtje in Cerro Castillo en wisselen we collectief onze Chileense peso in voor Argentijnse. Bij het wisselpunt proberen ze ons duchtig een poot uit te trekken. Samen hebben we 70.000 Chileense peso, wat volgens mijn valutatabel omgerekend zo'n 550 Argentijnse peso is. Zij bieden 460. We vragen of ze iets aan de koers kunnen doen, omdat deze toch erg laag is. In eerste instantie willen ze niks doen, maar als ik blijf volhouden dat we uit principe hier niet mee akkoord moeten gaan en moeten weglopen (al krijgen we elders dezelfde slechte koers), maken ze er uiteindelijk 500 van. Nog niet echt top, maar we gaan er maar mee akkoord.

Onderweg zien we onze langverwachte gaucho. Iedereen is al druk vanuit de bus aan het fotograferen, als Anja de man vraagt of we foto's van hem mogen maken. Hij vindt het helemaal geen probleem en blijft zelfs stil staan met zijn paard zodat we een paar mooie plaatsjes kunnen schieten.

De grensovergang om Chili uit te komen, gaat heel snel. Helaas gaat het er aan de Argentijnse kant heel anders aan toe. Het duurt ongeveer een uur voordat we hier doorheen zijn. En dan hebben we nog geluk, want er blijken de afgelopen dagen stakingen te zijn geweest, waarbij ze het beleid hanteren van maximaal twee bussen per uur.

Onderweg maken we nog een aantal tussenstop o.a. bij het uitzichtpunt op het Lago Argentina en de mirador op de Cerro Fitzroy (3.405 m) en de Viedmagletsjer. De Cerro Torre (3.100 m) is vandaag helaas is de bewolking.

Om 19.30 uur komen we na zo'n 579 km afgelegd te hebben aan in El Chaltén en nemen we onze intrek in Hosteria Los Ñires.