Als we om 9.00 uur ons ontbijtje gaan eten, vraag ik aan het meisje aan de receptie of Fernando een stukje dode boom voor me heeft kunnen vinden. Helaas is hij vandaag op trekking en heeft geen boodschap achtergelaten. Ze raadt me aan het tegen zessen nog eens te proberen.

Om 10.00 uur moeten we uit onze kamer zijn, dus ik vraag of we de kamer nog wat langer kunnen hebben zodat ik nog even kan liggen. Onze kamer is helaas nodig vandaag, maar het meisje is wel zo behulpzaam dat ze een andere kamerregelt die ze toch niet nodig hebben vandaag. Dat is pas klantvriendelijkheid!

Terwijl ik nog even ga liggen, trekt Martin erop uit om een lunch voor vandaag te scoren. Ondertussen komt Anja met een lapmiddel aanzetten (hoestsnoepjes met iets van antibiotica erin).

Om 11.15 uur komt de bus ons ophalen en brengt ons naar het begin van ons Viedma-avontuur. Degenen die de Viedma Pro (variant met ijsklimmen) geboekt hebben zijn vanochtend vroeg al vertrokken.

Rond het middaguur worden we via een boottocht van ongeveer een uur naar het beginpunt van de gletsjer gebracht. De Viedma is de grootste gletsjer van Argentinië. De boot vaart eerst nog even heen en weer langs de gletsjerwand en we hebben blijkbaar erg veel geluk als we hier een groot stuk van zien afbreken. Helaas ben ik te laat voor de foto (file voor de achteruitgang van de boot), maar de knal is enorm en de vloedgolf die erop volgt ook.

We klauteren aan wal en klimmen over morenen (waar ik overigens een hele andere voorstelling van had) naar de zijkant van de gletsjers, waar we onze crampones (stijgijzers) ondergebonden krijgen. Al snel valt ons op dat er een Aziatisch prinsesje bij is dat op sneakers loopt en geen jas of handschoenen aan heeft, maar zichzelf wel graag als een waar fotomodel op de foto wil hebben.In het begin wil iedereen haar nog wel helpen, maar al snel is het gedrag van de ijsprinses storend.

Maar goed, we zijn klaar om aan het echte werk te beginnen. In de verte zien we onze ijsklimmers, dus eerst nog even zwaaien en dan... aan de slag. De gletsjerhike is heel anders dan in Nieuw Zeeland. Waar we daar over relatief vlak ijs liepen dat prachtig blauw van kleur was, lopen we hier behoorlijk te klimmen en dalen over veel grover ijs dat ook minder mooi van kleur is. De tocht is echter zeker niet minder de moeite waard. Ook op de gletsjer waait het behoorlijk hard, dus we hebben ons goed ingepakt en moeten af en toe stevig gaan staan om weerstand te bieden aan de straffe patagonische wind. Tijdens de tocht genieten we van mooie uitzichten, grote ijsbergen, helderblauw water en een verblindend zonnetje. In totaal lopen we zo'n twee uur over de gletsjer en natuurlijk krijgen we op het hoogtepunt van de trip een glaasje Baileys met gletsjerijs. Lekker!

Dan moeten we weer snel terug richting te boot, want blijkbaar zijn we al aan de late kant. Onze ijsprinses laat zich hierdoor echter niet opjagen, want iedere steen wordt toch wel zo'n drie keer op de foto gezet, totdat de begeleiding haar tot een beetje spoed aanzetten.

Tijdens de busrit terug hebben we prachtig uitzicht op de Fitz Roy en de Cerro Torre. Gelukkig begrijpt de chauffeur onze behoefte en biedt spontaan een fotostop aan. Hier wordt dankbaar gebruik van gemaakt.

Rond 18.00 uur komen we weer in ons hotel aan. Nog net genoeg tijd voor een snel toiletbezoek en onze tassen te verzamelen. Ik heb de moed nog niet opgegeven en vraag wederom naar Fernando. Deze is nog niet terug, maar het meisje heeft zelf gezocht en een prachtig stuk hout gevonden. Ze weet echter niet of ik het wel mag kopen en weet ook niet welk bedrag ze ervoor kan vragen. We besluiten haar 100 peso ervoor te geven en vragen of het een probleem is dit door de douane te krijgen. Ze verwacht van niet (Anja twijfelt).

De bus die ons komt halen is gelukkig niet de steeds maar defecte aircobus, maar een grotere luxere bus. Het is maar 2,5 uur rijden naar El Calafate, maar ik ben toch blij dat we nog even een fatsoenlijke bus hebben gekregen.

Om 20.45 uur komen we aan bij ons hotel Hosteria Schilling. We maken nog even een snelle tocht naar de supermarkt en eten op de kamer. Snel een mailtje naar thuis sturen en alles globaal even bijwerken.