In Hong Kong hebben we een kleine twee uur om over te stappen. Als we naar de transfer willen, blijkt er een rij van hier tot Tokio te staan. Tja, van Hong Kong naar Tokio is natuurlijk niet zo ver als van Nederland naar Tokio, maar we zijn hier niet zo blij mee. Als we nu onze vlucht maar halen... Gelukkig loopt de rij aardig door en als we bijna vooraan staan is een grondstewardess zo vriendelijk om ons te laten weten dat er ook een andere transferbalie is, die dichter bij onze gate ligt. We blijven lekker staan, want voor hetzelfde geld staat daar ook weer zo'n rij en volgens de borden kunnen we via deze transfer naar alle gates. Goede keuze, want we zijn zo door de controle en ruim op tijd voor de volgende vlucht. Bij de gate zien we overigens een hele meute Indiërs. Dat verwacht je toch eigenlijk niet op een vlucht naar Sydney, maar ze zijn duidelijk in de meerderheid.

Onze vlucht met Cathay Pacific (CX 139) van Hong Kong naar Sydney vertrekt met bijna drie kwartier vertraging om 9.40 uur. Ook hier weet de piloot de verloren tijd weer in te halen, zodat we volgens oorspronkelijke planning rond 20.10 uur in Sydney landen.

De vlucht is wat turbulenter dan de eerste helft, maar dat mag de pret niet drukken. We zitten nu lekker met z'n tweeën bij het raam. De totale reistijd begint ondertussen wel een beetje op te breken. Het helpt ook niet dat de toiletten na menig uurtje eruit zien en ruiken als 'one night in Varanasi'. Terwijl de uren langzaam voorbij gaan, proberen we toch een beetje te dutten...

Eenmaal in Sydney aangekomen, zijn we blij dat we het erop hebben zitten. We moeten door de douane en gezien de strenge controle en boetes in Australië besluiten we onze snelle jelle's maar aan te geven. De groep Indiërs staat voor ons in de rij en wordt grondig gecheckt. De douanebeambte vraagt ons, terwijl we in de rij staan te wachten, waar we vandaan komen en wat we willen aangeven. Als hij de snelle jelle's ziet, mogen we zo doorlopen.

Bij de infobalie aangekomen blijkt de shuttlebus van het vliegveld naar de stad al niet meer te rijden om deze tijd. Vreemd... Maar goed, het alternatief is zelf met de trein gaan en dan nog een stukje lopen. De vrouw is zo vriendelijk om uit te zoeken wat voor ons het handigste is, en dus besluiten we haar advies op te volgen. Eerst kopen we nog even een prepaid telefoonkaart van Vodafone en dan kunnen we weer verder hobbelen.

De trein is niet echt goedkoop, maar een voordeliger alternatief dan de taxi. En werkt net zo goed. We komen er al snel achter dat Sydney een stad van pieken en dalen is... wat een heuvels die je op en af moet wandelen. Goed voor de conditie en de beenspieren!

Gewapend met een plattegrondje weten we het hotel, Quality Hotel Cambridge (http://www.cambridgehotel.com.au/default.aspx) vrij makkelijk te vinden. Bij de balie wacht ons een verrassing. Post van het Australische boekingsbureau met wederom de vouchers van de geboekte hotels. De kamer (1310) is best groot met een lekker 2-persoons bed, een bankje met tafel en een bureautje. We besluiten nog even te douchen en onze tanden te poetsen voordat we redelijk uitgeput van de vele reisuren in bed ploffen.