Na een landelijk ontbijtje met uitzicht op emu's, vertrekken we richting de veerboot. Je moet een half uur voor vertrek aanwezig zijn en al snel wordt duidelijk waarom. De veerboot is niet zoals in Nederland (aan de ene kant erop, aan de andere kant eraf), dus moeten de vrachtwagens achteruit de veerboot op en worden de auto's eromheen als opvulling opgereden. Wij krijgen een heel smal plekje achterin een hoekje. Ik moet als passagier inchecken, terwijl Martin met de auto instructies krijgt om deze te parkeren.

De overtocht van Cape Jervis naar Penneshaw duurt zo'n drie kwartier en de zee is redelijk kalm. Je ziet Kangaroo Island al vanaf de kust liggen. Het landelijke Kangaroo Island is beroemd om zijn kolonies robben, pelikanen, zeearenden en zeldzame dieren als mierenegel (echidna) en vogelbekdier (platypus). Kangaroo Island is een van Australië's grootste drie eilanden. Niet veel mensen leven op Kangaroo Island, het is een rustige, landelijke en zuiver, een uitstekende plek om te ontspannen tijdens een Australiëreis en een paradijs voor natuurliefhebbers. Er zijn geen grote steden op het eiland, geen autosnelwegen, grote hotels of openbaar vervoer. Veel wegen zijn onverhard en er is absoluut geen nacht leven. Maar de natuur zijn overweldigend en er is een rijke fauna.

We doen eerst even boodschappen bij de supermarkt in Penneshaw, want in het gedeelte waar wij overblijven zijn er geen andere voorzieningen dan die van het retreat waar we verblijven. Dan vervolgen we onze weg naar Seal Bay. Eerst denken we nog dat ook deze beestjes op vakantie zijn, maar al snel zien we de kolonie van Australische zeeleeuwen op het strand in de zon liggen soezen. Wat een schattige dieren... Hier en daar liggen er een paar in het water te spelen en zien we zelfs een stel erop uit trekken om te gaan vissen. De meerderheid ligt echter een beetje te dutten langs de waterrand.

Hierna rijden we naar een mooi uitzichtpunt op Vivonne Bay. We zijn nu illegaal bezig, want de weg naar het strand is onverhard en met een huurauto ben je niet verzekerd als je hier iets gebeurd. De weg wordt steeds slechter, maar we zijn er bijna, dus zetten nog even door. En dan is het genieten geblazen. Er ligt een oude pier bij ondiep water, dat de prachtigste kleuren blauw heeft. We besluiten hier te picknicken. Vreemd gevormde rotsen met oranje verkleuringen, erop beukende golven en een nieuwsgierige zeemeeuw als gezelschap maken deze picknick tot een goede actie.

Als we inchecken bij het Kangaroo Island Wilderness Retreat (http://www.kiwr.com/), hebben we nog wat tijd over en besluiten we naar Flinders Chase NP te gaan. Maar niet voordat ik de wallabie die ik bij de kamers zie rondhuppelen wat te eten geef. Vanuit de retreat hebben we een zakje voer gekregen en de wallabies zijn hier duidelijk aan gewend, want als ik dichterbij de wallabie kom om een foto te maken, komt hij me al nieuwsgierig onderzoeken op zoek naar voedsel. Ik besluit snel terug te gaan naar de kamer om wat lekkers voor deze kleine rakker te halen. Voorzichtig, maar gretig, eet de kleine kwijlebal uit mijn hand. Als hij de brokjes uit mijn hand eet, voel ik hoe zacht hij is, maar voel ik tevens ook het kwijl op mijn hand sijpelen.

Bij het NP aangekomen, kopen we een toegangskaart voor twee dagen en gaan als eerste naar de Remarkable Rocks. Het licht schijnt inmiddels prachtig op deze oranje gekleurde rotsen en op een enkele toerist na, zijn we hier helemaal alleen. Een vriendelijke man biedt aan een foto van ons tweeën te willen maken en we gaan graag op zijn voorstel in. Na de nodige tijd hier gespendeerd te hebben, rijden we nog even door naar de vuurtoren Cape du Couedic en Admiral's Arch.

De zon zakt steeds verder en het licht bij de Admiral's Arch wordt steeds mooier. De grot huisvest een kolonie van Nieuw Zeeland pelsrobben, die hier heerlijk liggen te luieren. Helaas moeten we voor zonsondergang op de retreat zijn, dus vertrekken we net voor het hoogtepunt.

Onderweg zien we verschillende kangoeroes op de weg. Zowel een groepje van een stuk of vier donkerbruine pluizige exemplaren, die midden op de weg zitten en ons verbaasd aankijken, als een springend exemplaar dat de weg twee keer over steekt. Erg voorzichtig rijden we verder en als beloning zien we ook nog een redelijk grote groep vlak langs de kant van de weg zitten. Dit is Kangaroo Island!

We gaan lekker BBQ-en en delen de tafel met twee Australische meisjes uit Adelaide. Zoals we ondertussen gewend zijn in Australië, beginnen ze een praatje en willen hun eten met ons delen. Na een simpele, maar lekkere maaltijd ruimen we op klaar om naar onze kamer te gaan. Dan klinkt er een gil... Een van de meiden is bij de vuilnisbakken besprongen door een possum. Het is er behoorlijk donker, dus ze had het beestje niet zien zitten. Wie er meer geschrokken is weet ik niet, het meisje of het beestje...