Als we wakker worden en de gordijnen openen, zien we een kleine wallabie voor het terrasje zitten. Wat zijn ze toch schattig. Eerst maar even douchen en daarna gaan we lekker buiten (met vest aan, want het is niet echt warm) ontbijten. Als we met het eten en de thee naar buiten lopen, komt de brutale wallabie al naar ons toe en wipt bijna onze kamer binnen. Zo brutaal zien we ze zelden. Helaas zijn alle brokjes al op, dus hebben we niks te eten voor de kleine rakker. Hij blijft ons goed in de gaten houden en komt regelmatig een kijkje nemen, maar blijft uiteindelijk toch een beetje gedesillusioneerd achter.

Na het ontbijt checken we uit en beginnen we aan onze laatste dag op Kangaroo Island. Eerst rijden we naar Emu Bay. Het is een mooi strand en een van de populairste plekken op het eiland. Nu is het echter, op een toeristenstel uit Tasmanië na, helemaal verlaten. Niet zo heel vreemd, gezien het vroege tijdstip en het bedompte weer. Toch maken we hier een korte strandwandeling en verzamelen wat mooie schelpen (of ze de rit naar huis overleven is de vraag, maar we proberen het in ieder geval). Van hieruit rijden we naar Emu Bay Lavender. De lavendel is op dit moment niet in bloei, maar het winkeltje biedt volop heerlijk geurende producten, dus kan ik de verleiding niet weerstaan om hier wat verzorgingsartikelen in te slaan.

Vanuit Emu Bay rijden we eerst naar Kingscote waar een pelikanenvoerderplaats is. Het voeren zal wel op bepaalde tijdstippen gebeuren (nu in elk geval niet), maar de pelikanen zijn er in elk geval. Veel actie zit er echter niet in, dus na een paar fotootjes houden we het hier voor gezien.

Dan verder naar de Emu Ridge Eucalyptus Distillery. Helaas is de eigenaar vandaag zijn boot aan het schilderen, dus krijgen we een soort doe-het-zelf pakket voor de rondleiding. Het is de enige commerciële eucalyptusolie distilleerderij in werking in Zuid-Australië en volgens mij zelfs in heel Australië. Natuurlijk is ook hier weer een winkeltje, waar ik mijn slag kan slaan.

Op weg naar onze laatste stop voordat we de veerboot op gaan, zien we prachtig gekleurde velden met koolzaad. Deze gelen bloemen steken prachtig af tegen het groene heuvelachtige landschap.

Pennington Bay is onze laatste stop en een prachtig surf strand en populaire plek om te vissen en zwemmen. Het weer is echter zo slecht, dat hier niemand te zien is. We besluiten in de auto, met uitzicht op deze baai, te lunchen en te wachten tot de lucht een beetje op trekt. Zeker de moeite waard, want uiteindelijk breekt een voorzichtig zonnetje door en kunnen we hier nog even genieten van onze laatste uurtjes op Kangaroo Island.

Bij de ferry aangekomen, zijn we veel te vroeg. We hadden oorspronkelijk de veerboot van 17.30 uur geboekt, maar al snel het bericht gekregen dat deze niet meer vaart en we naar de veerboot van 19.30 uur werden verzet. Nu blijkt echter om 16.30 uur ook nog een veerboot te gaan. We besluiten een gokje te wagen en te kijken of er op deze nog plek is. We worden eerst op stand-by gezet, maar krijgen al snel te horen dat er nog een plekje voor ons is. Gelukkig! Nog even gebabbeld met een fietser die we onderweg gezien hebben. Het blijkt iemand uit Scandinavië (ik geloof Noorwegen) te zien en denkt dat wij uit Zweden komen (het taaltje lijkt wel een beetje op de Nederlandse taal?). Hij heeft zojuist een lift gekregen van een local, die hem meteen een biertje heeft aangeboden in de auto en er zelf ook nog eentje neemt. Tja, dat is een van de weinige minpunten aan Australië, ze staan erom bekend om hun 'drink and drive'-gedrag.

Vanuit Cape Jervis is het nog zo'n anderhalf uur rijden naar Adelaide, waar we naar een uitdagend parkeerritueel, inchecken in het Mercure Grosvenor (http://www.mercuregrosvenorhotel.com.au/). Terwijl ik de bagage klaar maak voor de vlucht, gaat Martin nog even snel naar de supermarkt voor een pakje heerlijke Timtammetjes.