We staan behoorlijk vroeg op om na een lekker ontbijtje op bed, met de huurauto naar het vliegveld te rijden. Eerst nog even op zoek naar een tankstation, zodat we de auto met volle tank kunnen afleveren en dan is het even zoeken naar de inleverplek van Hertz. Na wat omleidingen weten we deze te vinden, om vervolgens het bordje 'closed' bij de balie aan te treffen. Dan maar naar de terminal en kijken of we daar verder kunnen komen. Dat loopt allemaal heel soepel. Ze checken de auto niet eens (wellicht omdat we toch all-risk verzekerd zijn) en noteren alleen de gereden kilometers (2.165 km in totaal).

Als geroutineerd vliegers checken we nu in voor onze vlucht en dan kan het wachten weer beginnen. Wetende dat we waarschijnlijk weer veel te vroeg waren, heb ik erop gerekend dat ik mijn reisverslag nu even fijn op het vliegveld kan bijwerken.

Onze vlucht (QF 723) van Adelaide naar Alice Springs vertrekt nagenoeg op tijd. Om kwart voor tien gaan we de lucht in en zo'n twee uurtjes later landen we in een geheel andere omgeving, de droge rode outback.

Het ophalen van onze huurauto gaat hier een stukje sneller. Het meisje achter de balie is echter niet bepaald het zonnetje in huis en baalt al als ik haar vraag om mij als 2^e bestuurder op te voeren. Als daarna blijkt dat ze mijn geboorteplaats als achternaam heeft opgevoerd, kan er geen glimlach meer vanaf. We krijgen overigens wel een gratis upgrade van de huurauto. In plaats van de gereserveerde Toyota Corolla, ontvangen we een Toyota Camry.

We rijden naar het All Seasons Alice Springs Oases (http://www.accorhotels.com/nl/hotel-3113-all-seasons-alice-springs-oasis/index.shtml) en komen tot de ontdekking dat we nog niet kunnen inchecken. Honderden kamers, maar blijkbaar worden deze allemaal in drie kwartier gepoetst, want er is er geen een klaar voor ons. We lopen dus maar naar het Reptile Centre, waar we echte Australische reptielen kunnen bewonderen en in enkele gevallen zelfs mogen vasthouden. Wat opvalt zijn de vele soorten slangen, die ofwel giftig zijn ofwel wurgslangen zijn. Lekker! De dragons zijn overigens wel erg mooi. Deze willen we wel graag in het wild tegenkomen.

Weer terug naar het hotel om te kijken of onze kamer nu beschikbaar is, en ja hoor, we hebben geluk. Martin heeft zin om het stadje in te gaan en ik wil graag een boek lezen, dus nemen we beide een momentje voor ons zelf. Terwijl ik nog midden in mijn spannende thriller zit en nog niet ontrafeld heb wie de moordenaar is, komt Martin weer thuis met een rugzak vol boodschappen. Blijkbaar was er een immens grote supermarkt in dit niet erg indrukwekkend stadje en heeft meneer groots ingeslagen voor de komende dagen.

's Avonds eten we een hapje in de bar van het hotel, maar dat is niet echt de moeite waard. Voor de prijs die je ervoor betaald, mag je echt wel wat meer verwachten...