Als we uitchecken, geven we aan dat we zeer ontevreden zijn over de kwaliteit die geleverd wordt voor de prijs die je hier voor een kamer moet betalen. De vriendelijke jongen achter de balie geeft aan dat het inderdaad wel erg duur is, maar kan hier natuurlijk verder ook niet veel aan doen. We hoeven in elk geval niet de 1% toeslag die ze rekenen om met creditcard te betalen.

Tegens zonsopkomst rijden we naar Uluru. Gelukkig is het zicht vandaag beter dan gisteren. We komen een stel oudere toeristen tegen die erg teleurgesteld zijn met het uitzicht en als we vertellen dat dit het beste is dat we tot nu toe gezien hebben, worden ze er niet vrolijker op. Zij hebben eerst Kings Canyon aangedaan en weten ons te vertellen dat dat veel meer de moeite waard is dan het schouwspel hier. Ook weten zij te vertellen dat er een soort smog hier hangt (wat wij ook al hadden gemerkt, maar niet wisten wat de oorzaak ervan was), die veroorzaakt wordt door de vele bushfires.

Doordat het zicht nu beter is, rijden we ook nog 'even' terug naar het viewpoint van Kata Tjuta. Daarna kunnen we op weg naar Watarrka NP. Het tankstation bij het resort kunnen we niet direct vinden, dus vertrekken we op weg naar het volgende dat zo'n 80 km verder ligt. Wat ik niet weet is dat onze tank nog maar voor minder dan 1/8 gevuld is met benzine (dat was Martin even vergeten te vertellen...). Eenmaal onderweg gaat het lampje al snel aan en wordt Martin een beetje zenuwachtig. Tja, die 80 km gaan we dus niet meer redden. Toch zijn we al behoorlijk wat kilometers van het resort verwijderd. Wat nu? Toch maar omdraaien en hopen dat we het redden... Dat lukt nog net en met een gerust hart en een uur vertraging rijden we (opnieuw) richting Watarrka NP. Onderweg zien we nog een bushfire in de verte, maar verder is het vooral gewoon doorrijden.

We rijden eerst naar een viewpoint op Kings Canyon, maar na een snelle plaspauze en een poging tot foto's van het uitzicht te maken zonder vervelende agressieve vliegen erop, gaan we snel naar de Kings Canyon Car Park om van daaruit de Kings Canyon Creek Walk te doen. We willen eigenlijk de Kings Canyon Rim Walk doen, maar aangezien deze wandeling zo'n 3,5 uur duurt en het nu op het heetste van de dag is, besluiten we nu even genoegen te nemen met een korter alternatief. De Creek Walk lopen we in een kleine drie kwartier en leidt je langs en door de droge bedding van Kings Creek.

Nu op naar het Kings Canyon Resort (http://www.kingscanyonresort.com.au/) om hopelijk een beetje af te koelen. We krijgen de sleutel van onze kamer en zien nog enkele leuke souvernirs, die we dan ook meenemen. Voor de kamer is het woord kamer eigenlijk nog te groot. Het is een hok met een twijfelaar op wielen erin en eigenlijk ook niet veel meer dan dat. We wisten dat de toiletten en douche gedeeld zou zijn, dus dat is geen probleem. De beschrijving op internet is echter een beetje misleidend, want het lijkt alsof je wel andere faciliteiten op je kamer hebt, die er dus niet zijn. Daarnaast zou het hok airco moeten hebben, alleen is de airco die alle kamers in dit blok van koele lucht moet voorzien stuk. Lekker met zo'n 35 ^oC buiten!

Na een korte powernap gaan we naar het sunset viewing platform van de lodge. Het uitzicht is op zich niet verkeerd, maar het licht valt niet mooi op het indrukwekkende gebergte, dus besluiten we al snel om richting restaurant te gaan.

Na een lekker avondmaal gaan we weer terug naar ons hok en hopen we een beetje te kunnen slapen in deze hitte...