Na een lekker ontbijtje op bed, rijden we over de Arnhem Highway via Humpty Doo naar de Adelaide River voor onze Jumping Crocodile Cruise (http://www.jumpingcrocodilecruises.com.au/). We zijn nog maar net aan het varen en we zien de eerste krokodil al in de richting van de boot komen zwemmen. Het water van de rivier is erg muddy, waardoor je de krokodillen als ze onderduiken al snel niet meer ziet. Dit is dus geen water waar je een duik in wilt nemen... Met porkchops worden de krokodillen dichter naar de boot gelokt en verleid tot het uit het water 'springen'. Iedere krokodil kennen ze bij naam, waaronder een aantal bijzondere namen als Scarface en Limpty. De namen zijn veelal afgestemd op hun verwondingen. Vooral de mannetjes zijn erg territoriaal en vijandig richting elkaar, dus er is er nagenoeg geen een te vinden die al zijn poten nog heeft. Onze crocodile dundee vertelt ons zelfs dat op een boottocht twee mannetjes aan het vechten waren en het grotere dominante exemplaar een poot van de tegenpartij eraf rukte en voor de ogen van het publiek naar binnen werkte. Tja, zo spectaculair zien wij het niet, maar we zien wel een kort gevecht tussen twee mannetjes. Op een gegeven moment komt een vrouwtje aangezwommen, dat natuurlijk veel kleiner is dan de mannetjes, maar zeker haar mannetje staat. Zij hebben namelijk echt een vast territorium waar ze ook voor het nageslacht zorgen, dus weet ze de mannetjes te verdrijven als het moet. Pittig wijffie! De langste krokodil die we vandaag zien is zo'n ruime 4 meter, maar er is blijkbaar een exemplaar van 6 meter die wel eens gevoerd wordt vanaf de boot. De boottocht duurt maar een uurtje en is zeker de moeite waard. Een beetje toeristisch dat wel, maar gelukkig laten ze iedere krokodil maar drie keer springen naar een hapje en dan mag hij het hebben en gaan ze verder naar de volgende (er zitten hier toch genoeg).

Kakadu is een van de hoogtepunten van het Northern Territory. Het is bijna even groot als Nederland en het staat sinds 1981 op de lijst van Werelderfgoederen. Het grootste deel bestaat uit met bomen begroeide savannes; daarnaast zijn er rotsgebieden in het zuiden en oosten en zogenaamde wetlands in de buurt van de rivieren West Alligator, East Alligator en South Alligator. Kakadu is eigendom van de Aboriginals en wordt door de Australische overheid van hen gehuurd en geëxploiteerd. Het gebied is erg dunbevolkt en er zijn maar een paar plaatsen van enige betekenis zoals Jabiru en Cooinda.

Kakadu is gemakkelijk bereikbaar vanuit Darwin via de Arnhem Highway. Na zo'n tweeëneenhalf uur rijden vanaf Darwin bereik je het park. Het is duidelijk te merken dat in Australië aan de weg gewerkt wordt (letterlijk dus), maar de rit is goed te doen. Het landschap is hier weer beduidend anders dan in de andere gedeeltes. Tijdens de rit zien we gigantische termietenheuvels in het landschap staan. Het begint klein, maar gaandeweg de rit zien we exemplaren die rond de 2,5 meter hoog zijn. En natuurlijk zien we weer de gebruikelijke bushfires. Ondanks dat de fire hazard hier met 'very high' lager is dan in Alice Springs, stuiten we op een gegeven moment op een vuurtje dat zich aan weerszijde van de rijweg bevindt. Het is typisch om te zien, hoe de afgebrande vlaktes direct worden opgevolgd door de wetlandgedeeltes.

Een van de grootste attracties van Kakadu NP vormen de eeuwenoude grotschilderingen en rotsinscripties bij Ubirr en Nourlangie Rock. Vandaag maken we dan ook een wandeling bij Ubirr om van de natuur, uitzichten en rotsschilderingen te genieten. Nou ja, genieten... De temperatuur loopt al een behoorlijk eind richting de 40 ^oC en de muskieten prikken je lek. De rotsschilderingen zijn wel typerende aboriginals afbeeldingen en ondanks de oudheid ervan nog duidelijk zichtbaar. Hoogtepunt voor ons is echter de lookout, waar je een prachtig uitzicht hebt over het typerende landschap van dit gebied (bijzondere rotsformaties afgewisseld met palmbomen en wetlands). Omdat de muggen zich vooral bij de lookout lijken te concentreren, besluiten we hier niet al te lang te blijven staan en weer snel naar beneden te klauteren. Het is soms even zoeken naar de route terug, maar totaal oververhit weten we de weg naar de auto terug te vinden.

Nu op naar de Kakadu Lodge (http://www.auroraresorts.com.au/) in Jabiru. Gelukkig heeft onze cabin (een soort veredelde stacaravan) airconditioning. Na een beetje afgekoeld te zijn, maken we 's avonds gebruik van de gezamenlijke BBQ. Martin, de chefkok, heeft een heerlijke maaltijd bereid (BBQ-worstjes met een lekkere salade en stokbrood met kruidenboter). We proberen een flesje gingerbeer (anders dan de naam doet vermoeden is dat niet alcoholisch) en dat smaakt niet verkeerd.