Als Martin vanochtend als eerste de badkamer op gaat, wordt hij weer verwelkomd door de twee kikkers. Blijkbaar wonen ze achter het toilet. Ook nu kruipen ze weer weg en we besluiten ze maar met rust te laten.

Na een lekker ontbijtje, gaan we kijken bij het vogels voeren. De vogels zijn duidelijk op de hoogte van de voedertijd, want ze zitten al in de bomen te wachten. De meest mooie kleuren zien we weer voorbij komen. Ook nu zijn er weer rainbow lorrikeets, galahs en een speciaal soort kaketoe dat we nog niet eerder gezien hebben.

Dan rijden we naar Litchfiel National Park, wat bekend staat om zijn indrukwekkende termietenheuvels en zijn spectaculaire watervallen. Bij de termietenheuvels worden we begeleid door de vele vliegen. Er blijken verschillende soorten te zijn. De zogenaamde kathedralen hebben we al eerder langs de weg gezien, maar de andere soort is heel anders van structuur en model. Het gebied is afgeschermd, waardoor je niet dichterbij kunt komen, maar gelukkig hebben ze ook een paar exemplaren beschikbaar gesteld voor toeristen die een foto van zichzelf bij zo'n gigantisch bouwwerk willen maken. En als waardig toerist doen we dat dan ook. We vangen toevallig op dat het exemplaar waar wij voor staan zo'n 50 jaar oud is en zo'n 6 meter hoog is (alleen het gedeelte boven de grond). Hoger maken de termieten ze blijkbaar niet, dus dit is echt een topexemplaar.

Als we verder rijden naar Florence Falls, zie ik een leguaanachtige op de weg liggen en ga vol op de rem. We parkeren de auto langs de weg en willen een foto van het beestje nemen. Ondanks dat het beest blijft liggen als een auto op hem afgereden komt, schiet hij de struiken in als Martin op hem af loopt. En hij heeft zich toch gedoucht vanochtend...

De Florence Falls hebben het hele jaar door water, dus deze keer hebben we een echte waterval te pakken. En wat voor eentje. Ik had al gehoord dat de Edith Falls de naam hebben de mooiste te zijn, maar de Florence Falls eigenlijk veel mooier zijn. Na deze gezien te hebben, kan ik dat alleen maar beamen. De waterval is best spectaculair.

Via een behoorlijk aantal trappen kun je naar beneden en een duik nemen in de plunge pool van de waterval. Los van de vele trappen, is deze waterval goed bereikbaar, dus is het ook wat drukker in het zwemgedeelte. Het is echter nog niet zo gemakkelijk om erin te komen, want het wordt omringd door glibberige rotsen. Niet dat we ons daar door tegen laten houden... Het water is een stukje frisser dan dat we tot nu toe gewend waren, maar desondanks is het heerlijk even een duik te nemen en naar de waterval te zwemmen.

Het liefst zou ik een foto maken van onderuit, maar durf niet met de camera om mijn nek over de rotsen te lopen. Martin durft dit wel en maakt een paar leuke sfeerfoto's. Als we klaar zijn met badderen, mogen we weer via de vele trappen omhoog klauteren en kunnen we verder richting Darwin.

Onderweg maken we nog een tussenstop bij de Didgeridoo Hut. Het is even zoeken voordat we ‘m vinden, maar volgens onze bronnen hebben ze hier mooie didgeridoo's. En dat klopt! We zien een prachtig exemplaar achter de schermen staan, maar deze is nog niet klaar (heeft nog geen vernis op). Als we vragen of ze de didgeridoo kunnen versturen naar Nederland als hij klaar is, geeft de eigenaresse aan dat het geen probleem is. Haar dochter komt de didgeridoo voor ons bespelen en vertelt ons hoe we het ook zelf kunnen doen. Na een korte leuke poging, besluit ik vooral thuis verder te oefenen...

De prijs van de didgeridoo wordt bepaald door de klank (en deze klinkt heel mooi) en de kunstenaar die hem beschilderd heeft. Na wat onderhandeling komen we uit op AUD 230. We hebben ook nog mooie boemerangs gevonden en besluiten deze ook nog mee te nemen. Het leuke is dat de boemerangs zijn beschilderd door de echtgenoten van man die de didgeridoo heeft beschilderd. De didgeridooman maakt normaal gesproken alleen schilderijen, dus we hebben geluk dat hij daar deze keer van is afgeweken. De didgeridoo is beschilderd met een dotpainting van een guana. Blij met onze aankoop, reken we het aanzienlijke bedrag af en rijden we verder naar Darwin. Nu maar hopen dat de didgeridoo ook aan komt in Nederland...

Vandaag overnachten we weer in de Travelodge Mirambeena Resort. Als Martin de auto gaat voltanken en nog een paar geheugenkaartjes voor de camera gaat kopen, maak ik de bagage klaar en duik nog even in het zwembad.

Omdat we op tijd naar bed willen, bestellen we via roomservice twee chicken schnitzels. Lekker, maar veel! En dan liggen we rond negen uur in bed.