Om drie uur 's nachts gaat de wekker. Valt dat even tegen! Een uurtje laten zitten we alweer in de auto richting het vliegveld en is het maar liefst 28 ^oC. Van huurmaatschappijen mag je in het Northern Territory niet voor zonsopkomst met de auto rijden, doe je het toch, dan ben je niet verzekerd. Maar wat moet je anders als je voor alle vluchten richting Cairns voor zonsopkomst moet hebben ingecheckt? Onverzekerd rijden en hopen dat je geen brokken maakt!

Heelhuids aangekomen, leveren we onze Prado weer in bij het vliegveld en checken we in voor onze vlucht (QF 1871) van Darwin naar Cairns. Aangezien we nog wat tijd over hebben, eten we ons meegenomen ontbijtje op in de aankomst- en vertrekhal. Het is nog even zoeken voordat we een plekje hebben gevonden waar we kunnen zitten, want overal liggen mensen op stoelen en banken te slapen. Aangezien er geen vertragingen en stakingen zijn, zullen het wel allemaal mensen zijn die niet voor een paar uurtjes een hotel willen betalen of niet het vervoer midden in de nacht willen regelen.

Bij de pre-boarding lijken onze boemerangs even een probleem te worden. De souvenirs worden apart genomen en even grondig bekeken. Omdat ze goed zijn ingepakt met bubblewrap en ducktape, snappen ze dat we ze niet als wapens zullen gebruiken en mogen ze gelukkig toch mee.

Bij de gate lijkt het opeens alsof ik McDonalds ruik. Het blijkt eten van de Red Rooster (soort KFC) te zijn, wat onze achterburen smakelijk om vijf uur 's ochtends naar binnen zitten te werken. Je moet er maar zin in hebben.

Ook deze vlucht zit maar half vol, dus we vertrekken lekker op tijd (even voor zevenen) om rond tien uur in Cairns aan te komen. De vriendelijke man aan de Hertzbalie deelt ons ook hier mee dat onze huurauto nog niet klaar is (we zijn dan ook een kwartier te vroeg), maar maakt alle papieren in orde en vraagt zijn collega die de auto's moet klaarmaken of hij nog een C-type beschikbaar heeft. In eerste instantie wordt ontkennend geantwoord en krijgen we te horen dat we een free upgrade naar een Toyota Camry en dat we een kwartiertje moeten wachten tot hij gewassen is. Op zich geen verkeerd nieuws, want de Camry die we eerder al als gratis upgrade hebben gekregen reed prima. Als we even later door de man worden geseind dat de auto klaar is, blijkt echter dat er toch nog een C-type beschikbaar was en dat het niet eens een Toyota is. We krijgen een Holden Epica.

Zonder enige idee hoe dit merk eruit ziet gaan we op zoek naar ons vervoermiddel. En daar staat ie dan, lekker zwart (heerlijk met deze temperaturen) en glanzend op ons te wachten...

De auto rijdt een stuk minder soepel en ook de automaat werkt weer net iets anders, maar we komen ermee uit de voeten. Al blijven we erbij dat een Toyota toch een betere optie was geweest! Nu op naar de Bay Village Tropical Retreat (http://www.bayvillage.com.au/) in Cairns.

Bij het hotel aangekomen, zijn we veel te vroeg om in te checken, maar we besluiten een gokje te wagen en te vragen of we al in onze hotelkamer kunnen. Met mijn meest onschuldige glimlach vraag ik de stagiaire achter de balie of ze iets voor ons kan regelen. En ja hoor. We krijgen een gratis upgrade van onze kamer en deze kamer is ook al klaar voor gebruik. Is dat even mooi!

We hebben maar liefst uit drie bedden de keuze, dus we kunnen bijna iedere nacht in een ander bed slapen (wel niet altijd samen, want twee van de bedden zijn 1-persoons). Nadat we ons geïnstalleerd hebben, besluiten we eerst nog even ons slaapgebrek in te halen en daarna even de stad in te lopen. Zelfs Martin die normaal gesproken overdag niet kan slapen, dut nu in en een uurtje later dan gepland lopen we dan toch via de Esplanade (soort boulevard) langs de zee richting winkels. Hier scoren we nog twee badlakens voor onze snorkeltocht en slaan we weer wat eten in.

‘s Avonds eten we bij het Indonesisch restaurant van het hotel, Bayleaf. We hebben een tafeltje op het terras buiten gereserveerd, dat sfeervol met fakkels en palmbomen is omgeven. Martin bestelt hasil laut bumbu kuning (een seafoodmix in yellow coconut milk) en ik ga voor de balung babi mepanggang (BBQ prok ribs in een zoetzure marinade). Dit is echt goed eten! We besluiten dan ook ons laatste avondmaal in Australië hier te eten.