Vandaag staan we vroeg op om naar Port Douglas te rijden voor onze snorkeltocht over het Great Barrier Reef. Port Douglas ligt op een uurtje rijden van Cairns en de route erna toe is een beetje een light versie van de Great Ocean Road. Veel slingeren langs de kust, maar met mooie uitzicht. In dit geval vooral uitzichten op de vele strandjes langs de kust.

We hebben de snorkeltocht gereserveerd bij Wavelength omdat deze zich puur richt op de snorkelers en met een groep van maximaal 30 mensen erop uit trekt, terwijl andere maatschappijen snorkelen en duiken combineren en je met zo'n 150 man op zo'n boot zit. Helaas is er iets misgegaan met de boeking, zoals we enkele dagen vantevoren via mail vernemen. We hadden een pick-up bij het hotel geregeld, maar zij hadden niet door dat dat in Cairns was en daar doen zij geen pick-up. Gelukkig hebben we onze huurauto ter beschikking, dus los van het feit dat we nu de rit zelf moeten doen, is er niks aan de hand. We zijn alleen veel te vroeg, want volgens de instructie die we hebben gekregen zou het zo'n anderhalf uur rijden zijn als het verkeer lekker door rijdt. Braaf als we zijn, houden we dan nog altijd rekening met mogelijke vertraging, dus uiteindelijk zijn we ruim een uur te vroeg door. Het kantoortje van Wavelength gaat gelukkig al om zeven uur open, dus gaan we naar binnen. Het meisje weet meteen wie we zijn en biedt ons een kopje thee aan, aangezien de horeca om deze tijd nog niet open is.

Als de andere snorkelers zijn gearriveerd, mogen we ons in wetsuits proberen te wurmen en kunnen we naar de boot. Hier krijgen we uiteraard wat veiligheidsinstructies en omdat de zee wat ruw is vandaag krijgen we ook tabletjes tegen zeeziekte aangeboden. Het wordt ons sterk aanbevolen deze te nemen. Martin met zijn zeebenen, durft de tocht zonder de tabletten aan, maar ik neem ze uit voorzorg toch maar in. Iets waar ik mezelf later erg dankbaar voor ben als de kleine boot toch behoorlijk ligt te stuiteren en er al verschillende mensen (zelfs met ingenomen tabletjes) een seasickness zakje nodig hebben.

Onder de drie crewleden bevindt zich een maritiem biologe, Emma. Als ze een praatje komt maken en hoort dat we bij de Galapagos Eilanden gesnorkeld hebben, is ze zeer geïnteresseerd. Dat is een van de plekken waar ze graag nog eens naar toe zou gaan om de maritieme wereld daar verder te ontdekken.

Na een kleine twee uur varen (en hotsen en klotsen) komen we aan bij onze eerste snorkelplek in het Great Barrier Reef.

Het wereldberoemde Great Barrier Reef is duizenden kilometers lang en reikt van Bundaberg tot aan Papua New Guinea. Dit grootste koraalrif ter wereld is een wereldnatuurmonument en tegelijk de voornaamste en populairste bezienswaardigheid van Queensland. De afstand tussen de kust van het vasteland en de verste, meest oostelijke rand van het rif ligt tussen 25 en 400 kilometer. Op het rif is een grote verscheidenheid aan koraal en talloze kleurrijke, exotische vissen te bewonderen.

In totaal doen we drie snorkellocaties aan en met name de ondiepere stukken zijn prachtig. Ondanks dat we beide van mening zijn dat snorkelen bij de Galapagos Eilanden mooier was, is dit ook zeker niet verkeerd. Daar waar de Galapagos Eilanden meer variatie aan grote mooie vissen, seals en pinguïns biedt, biedt het Great Barrier Reef een grote diversiteit aan koraal en kleinere visjes.

We genieten van de onderwaterwereld. Bij de eerste snorkelplek, denk ik iets heel bijzonders ontdekt te hebben. Ik zie een blauwpaarsig wezen op het koraal en ben onder de indruk van de mooie kleuren. Als ik Emma vraag wat ik gezien heb en haar de foto laat zien, blijkt het een clam (soort schelp) te zijn, die zich nestelt in het koraal en van daaruit groeit.

Bij de tweede snorkelplek zie ik een kleine octopus, wat blijkbaar heel zeldzaam is. Als ik hem voor het eerst zie is hij zwart en nog voordat ik mijn duikcamera op hem kan richten, verandert hij van kleur en structuur, zodat hij helemaal opgaat in het koraal. Ongelofelijk! Ik weet waar hij zit en toch zie ik hem niet meer.

Bij de derde snorkelplek schijnt er een nemo met kleintje te zien te zijn. En ja, hoor, bijna op het einde van de snorkeltijd zien we ze snel rondom de annemoon zwemmen. Ze zijn erg lastig om een foto van te maken, maar erg leuk om te zien.

Overigens zien we overal mooie tropische vissen zoals de papegaaivis, annemoonvissen, zeenaalden en vooral veel koraal is diverse kleuren en vormen. Ook de clams komen in diverse groottes en kleuren. Sommigen zijn zelfs bijna lichtgevend groen/aqua van kleur en zijn zo groot dat er een klein kind in zou passen.

Het was een goede keuze om voor Wavelength te kiezen. Het kleinere bootje is wellicht een nadeel bij de ruwe zee, maar de rest is prima verzorgd. Alles is inclusief en het eten tijdens de lunch en het verse fruit tussen de bedrijven door smaakt allemaal erg goed.

Aan alle goede dingen komt een einde, zo ook aan onze snorkeltocht. We willen graag een CD met de foto's van vandaag kopen, maar het blijkt dat de pc een beetje tegenwerkt. Ze beloven ons de cd naar Nederland op te sturen, dus wachten we vol spanning af. Al met al een topdagje en een leuk verjaardagscadeautje voor Martin.

Weer bij de auto, voelen we onze benen toch wel branden. Wij sukkels hadden ons wel met zonnebrand ingesmeerd, maar toen we hoorden dat we wetsuits kregen, hebben we er niet bij stilgestaan dat dit de korte varianten waren en we onze benen moesten insmeren. Stom, stom, stom! Zelfs Martin die niet snel verbrand, heeft rode beentjes, om van die van mij maar niet te spreken. Daar kun je zonder problemen een eitje op bakken...