Om 15.00 uur landen we in Madrid. Net voordat we landen, krijgen we het bericht dat transitpassagiers zullen worden opgewacht om hen verder te helpen voor hun volgende vlucht. Ik hoop dat ze genoeg mensen hebben ingeschakeld, want er valt nogal wat te regelen. Zoals verwacht valt dit tegen. Er is één balie met 2 medewerkers voor een vliegtuig met zo'n 200 tot 300 passagiers.

We besluiten maar eerst onze bagage te halen en dan wel verder te kijken. Ook met de bagage is er blijkbaar van alles misgegaan, want van een groot gedeelte van onze groep die met z'n tweeën reizen, is een tas zoek. Zo ook bij ons. De tas van Martin verschijnt maar niet op de bagageband. Zelfs als er actie wordt ondernomen en wij de bagagestickers van de ontbrekende tas inleveren, blijft de tas lange tijd onvindbaar. Terwijl iedereen zijn tas al heeft en het groepsgevoel bij een aantal mensen blijkbaar spontaan verdwenen is (ze zijn dus al vertrokken zonder iets te communiceren of te wachten tot we compleet zijn), staan wij nog te wachten. En eigenlijk moeten we ons ook op de wachtlijst voor de volgende vlucht laten plaatsen. Uiteindelijk besluit Martin alleen op de tas te wachten en ik met een paar reisgenoten mee om te regelen dat we op de wachtlijst komen.

Ik geef de stewardess aan dat ik nog geen bagage kan inchecken omdat deze zoek is en vraag of ik deze zo nog bij haar kan inchecken. Ik wil net terug lopen naar het sociale gedeelte van onze groep als Martin met de bagage komt aanrennen. Ik draai me om naar de stewardess en ze is verdwenen. We lopen naar een andere balie om onze tassen in te checken voor onze stand-by plaatsen.

En dan is het wachten geblazen... We lopen naar de gate en gaan met de sociale groep wat snacken en drinken. Ik moet eerlijk bekennen dat ik aan de rest van de groep (degenen die zonder verder communicatie zijn vertrokken en het motto 'ieder voor zich' aanhangen) ook even geen behoefte heb. Ik bel nog even naar huis om te laten weten waar we zijn.

Als de balie bij de gate wordt bemand, ga ik er snel naar toe (we waren namelijk nummer 18 en 19 op de wachtlijst, maar misschien is het wie eerst komt, eerst maalt). Mijn vermoeden klopt, dus gelukkig zijn we al snel zeker van een plaats op de volgende vlucht. We mogen mee!!!

Om 19.45 uur vertrekt onze vlucht met een half uur vertraging naar Amsterdam. Hier komen we rond 22.00 uur aan. We gaan zo snel mogelijk naar de bagageband, want de laatste intercity naar Eindhoven (verder kunnen we al niet meer komen) vertrekt om 22.44 uur. Ik haal al treinkaartjes, terwijl Martin op de bagage wacht. En alweer is zijn tas nagenoeg de laatste op de band. We hebben nog net tijd voor een snel afscheid en rennen naar het perron. In de trein bel ik mam even om de tijd af te spreken. Fijn dat het einde van de reis nu eindelijk in zicht is...