Vandaag hadden we een zeiltocht georganiseerd met Maxi Ragamuffin (http://www.maxiaction.com.au/ ). Enkele dagen geleden kregen we echter het bericht dat door de economische situatie van de eigenaar de dagtocht gecancelled is. Waarschijnlijk is er beslag gelegd op de boot. We hadden de tocht al betaald en ze vragen de gegevens om het bedrag terug te boeken, maar ik vraag me af of we dit geld ooit terug zien. We zullen wel zien... Volgens Brian zijn ze niet failliet, dus zullen we waarschijnlijk wel ons geld terug krijgen. Ze hebben echter veel schade aan de boot gehad door de verschillende cyclonen, waardoor de boot erg lang uit de running is geweest en veel geld heeft gekocht.

Ik besluit nog een poging te wagen bij Reg en Julie. De twee Nederlanders die met de SV Domino (http://www.aussieyachting.com/) zeiltochten verzorgen, maar eerder dit jaar hebben aangegeven hun boot te gaan verkopen om met pensioen te gaan. Ik krijg al vrij snel een reactie van Julie dat ze de boot nog niet verkocht hebben, maar helaas is Reg nog tot en met 18 oktober in Nederland. Als ik haar vraag of ze nog alternatieven kan aanbevelen, geeft ze aan dat ze tot afgelopen vrijdag de Maxi Ragamuffin zou hebben aanbevolen, maar dat nu niet meer kan. Verder zijn er geen 1-daagse tochten die ze kan aanbevelen. We hebben zelf ook al onderzoek gedaan, maar vinden de anderen te massaal en te veel op snorkelen gericht (wat nu even niet handig is). Overigens weet Brian wel nog een alternatief, namelijk Illusions (http://www.illusions.net.au/). Zij gaan net als de Maxi Ragamuffin naar de Blue Pearl Bay en nemen ook maar relatief kleine groepen mee. Aangezien we al gesnorkeld hebben en gisteren het rif op zo'n mooie manier hebben gezien dat een boottocht hier niet aan kan tippen, besluiten we voor een alternatief te gaan.

Het alternatief is zeekajakken. Salty Dog (http://www.saltydog.com.au/) biedt een halve dag onder begeleiding aan, waarbij je vooral gaat kajakken, wat strandjes aandoet en op een leuke maar toch redelijk relaxte manier de Whitsundays kunt ontdekken. Dat klinkt prima! We worden bij de lodge rond negen uur opgehaald (iets later dan gepland). Nadat we onze spullen waterdicht in de kajak verpakt hebben, krijgen we zelf onze beeldige outfit aan. Een 'rokje' dat ons droog moet houden in de kajak en natuurlijk een lifevest. Dan moeten we de kajak richting vertrekpunt dragen en ons zelf hierin installeren. Martin heeft vandaag de belangrijkste taak toebedeeld gekregen: sturen. Peddelen moeten we beide en dat valt nog niet mee als je de zee op gaat. Het eerste stukje de haven uit, is even wennen maar gaat vrij aardig. Met sturen is het nog even gevoel krijgen hoe de kajak reageert, maar dat komt goed Als we de beschutting van haven verlaten, is het toch hard werken. De golven gaan aardig te keer en er staat best een flinke stroming. Ook de wind wordt steeds krachtiger, dus aan de armspieren wordt nu hard gewerkt.

We kajakken naar White Rock. Dit is een klein eilandje gevormd door enkele grote stenen en vooral heel veel aangespoeld (wit) koraal. Omdat dit eilandje officieel als 'Rock' te boek staat, behoort het niet tot het nationale park en ben je hier niet gebonden aan de regels die hiervoor gelden. Hier maken we een stop van een kleine drie kwartier, waar we voorzien worden van toastjes en fruit. Je kunt hier ook snorkelen, maar volgens Mark staat het water nu te hoog om echt mooi zicht te hebben. Bovendien moet je hier van zo'n stingersuits aan. We besluiten zo van het eilandje te genieten en even te relaxen voordat we weer verder moeten peddelen.

Als we van het eilandje terug naar de haven, krijgen we de slag van het kajakken te pakken. Martin peddelt nu in hetzelfde tempo als mij, wat een stuk krachtiger effect heeft. Weer in de haven aangekomen, zijn mijn armen blij dat het erop zit en ik zelf ook wel een beetje. Het was een leuk tochtje, maar door de ruwe zee en straffe wind, hard aanpoten. Helaas hebben we geen zeeschildpadden gezien (de tocht heet namelijk 'Half Day Seakajak and Turtle Tour'), maar het was desondanks leuk om een keer gedaan te hebben.

We kopen een fotocd van Mark, die deze straks aan Brian zal afgeven, zodat we die morgen bij het uitchecken mee kunnen nemen (Mark is namelijk de buurman van Brian, dus dat is wel zo makkelijk). Hailey dropt ons bij de Coral Point Lodge en de andere die in Airlie Beach overnachten zijn aardig onder de indruk van het uitzicht dat wij hier hebben. En terecht!

Nog even een duik in het zwembad voordat we alles weer een beetje moeten ontzouten. Daarna weer een lekker geïmproviseerde BBQ en de dag is weer compleet.