Vanochtend doen we het rustig aan. Eerst lekker een ontbijtje op bed en dan maken we ons op om naar de Hanson Bay Koala Sanctuary te gaan. Hier maken we een ontspannen wandeling langs de beroemde Koala Walk. Hier zien we niet alleen koala's, die lekker ontspannen in de laan van schaduwrijke eucalyptusbomen zitten. Alhoewel ontspannen... Het waait redelijk hard, dus volgens mij moeten ze zich goed vast houden om niet uit de bomen te vallen. Overigens zien we hier ook prachtige vogels zoals de Galah, de Crimson Rosella,de Scarlet Robin en de Cape Barren Goose. Net als we willen gaan, zie ik de kangoeroe die zich al eerder voor ons verstopte nog liggen en besluit een gokje te wagen en wat dichterbij te gaan. De kangoeroe is niet erg schuw, maar houdt me goed in de gaten. Net als ik weer weg wil lopen, komt hij in beweging en huppelt over het grasveld. Perfect!

Vanuit het Visitor Centre van het Flinders Chase NP lopen we de Platypus Waterholes Walk. Een wandeling van ongeveer twee uur, door de Black Swamp naar de Rocky River. Volgens de info zijn hier regelmatig mierenegels, goannas en met een beetje geluk een vogelbekdier gespot. We doen erg ons best om deze te spotten, maar komen niet verder dan een tweetal goannas en een kangoeroe die we verrassen als we de bocht om komen wandelen en bijna tegen hem aan botsen.

Weer terug bij het Visitor Centre kopen we wat souvenirtjes en een paar lekkere muffins. Als we van hieruit naar de seals willen rijden (zodat we deze ook met daglicht zien), waarschuwt een vrouw ons dat er zojuist een boom is omgewaaid. We besluiten toch een kijkje te nemen en ja hoor, daar ligt ie dan, dwars over de weg. Aangezien dit de enige route is naar de seals en de andere attracties, besluiten we maar terug te gaan naar de retreat.

Aan het einde van de middag zien we weer een wallabie tussen de struiken. Ik haal snel mijn brokjes en als het beestje het zakje hoort, komt hij al aangesprongen. De wallabie is aan een oog blind en het is duidelijk te merken dat hij beter hoort dan ziet. Met de juiste bewegingen weet hij waar hij naar toe moet en hij eet dan ook braaf uit mijn hand, een beetje schrikachtig van alle onverwachte geluiden, bijna mijn hele zakje leeg.

Terwijl ik het reisverslag bij werk, besluit Martin een wandeling in de omgeving te maken. Hij is nog maar net vertrokken als het flink begint te regenen. Hij is dan ook weer snel terug en besluit buiten op ons overdekt terrasje te wachten tot de bui voorbij is. Maar goed ook, want daardoor ziet hij de wallabie met kleintje in de buidel en maak ik het laatste restje voer op aan deze schattige moeder. Ik en helemaal verliefd geworden op deze beestjes!

In de hoop nog een echidna te spotten begint Martin even later toch nog aan zijn wandeltocht, maar komt helaas zonder resultaat weer terug.

Vanavond eten we in het enige restaurant hier in de buurt, namelijk dat van de retreat. Voor de eerste en enige keer bestel ik kangoeroe. Of het komt door de bereiding of doordat ik de beestjes inmiddels te leuk ben gaan vinden, het eten smaakt me niet echt. Het voelt bijna hetzelfde als hond eten, dus dat doe ik echt niet meer.

Na de thee in het restaurant gaan we terug naar onze kamer en nemen we als toetje een timtammetje (onze nieuwe verslaving!).